:: wikimiki.org ::
| Helfstyn |
HelfstynGeografio > Eŭropo > Ĉeĥio > Helfštýn < Turismo
Helfštýn, ruinoj de burgo el la 13-a jarcento en Moravio apud Lipník nad Bečvou. Ĝi havas sian propran paĝon en Esperanto:
http://www.helfstyn.cz/language/esperanto.html
Kategorio:Turismaj lokoj en Ĉeĥio
Geografio----
Geografio (ge γη "tero", graphein γραφειν "priskribi") estas scienco, kiu pristudas geografian medion de la Tero, ĝian strukturon kaj dinamikon, influon kaj distribuon de ĝiaj komponentoj en la spaco.
Ĉefceloj de la geografio estas eltrovo de manieroj de racia teritoria organizo de la socio kaj naturekspluatado, kreado de fundamentoj por strategio de ekologie sendanĝera evoluo de la socio. Gravaj objektoj de geografiaj esploroj estas interagoj de la homo kaj la naturo, regularo de dislokigo kaj influo de la komponentoj de geografia medio en loka, regiona, nacia, kontinenta, oceana kaj globala niveloj.
La mondpartoj: Ameriko - Azio - Eŭropo - Afriko - Oceanio - Antarkto
----
Geografiaj objektoj
:Akvofalo - Arbaro - Delto - Dezerto - Duno - Duoninsulo - Ebenaĵo - Fjordo - Marfluo - Glaciaro - Golfo - Groto - Heĝkamparo - Insulo - Kanalo - Klafto - Komunumo - Kontinento - Lago - Laguno - Lando - Erikejo - Markolo - Maro - Montaro - Monto - Nacio - Nunatako - Oceano - Ravino - Regiono - Rivero - Rojo - Roko - Stepo - Tablomonto - Tundro - Urbo - Valo - Vilaĝo - Vulkano
Vd. ankaŭ: Geografiaj Nomoj
----
Geografiaj sciencoj
Pro la komplikeco de la esplorobjektoj, oni dispartigas geografian sciencon je specializaj sciencdisciplinoj, nome:
:Branĉoj de Geografio:
- Fizika Geografio
- Socio-Ekonomia Geografio
- Kartografio kaj Topografio
:Intersciencaj Geografiaj Disciplinoj:
- Antropogeografio ~ Etnogeografio ~ Historia Geografio ~ Lingva Geografio ~ Medicina Geografio ~ Milita Geografio ~ Rekreacia Geografio ~ Veterinara Geografio
MIKOVINYI Sámuel
----
Geografoj kaj vojaĝantoj
Geografio estas unu el antikvaj sciencoj. La unuaj provoj por naturscienca klarigo de geografiaj fenomenoj, apartenas al grekaj filozofoj de la Mileta skolo (6-a jc. a.K.) ? Taleso, Anaksimandro, k.a.
: Geografia Malkovro
: Anaksimandro
: Ĉeng He
: Ibn Batuta
: Vitus BERING
: François BERNIER
: Samuel de CHAMPLAIN
: Petro KROPOTKIN
: Kolumbo
: Magelano
: Marko Polo
: Strabono
: Taleso
: Vasco da GAMA
: Marc Aurel STEIN
----
als:Geografie
ja:地理学
ko:지리학
ms:Geografi
simple:Geography
th:ภูมิศาสตร์
ĈeĥioGeografio > Eŭropo > Ĉeĥio
----
Ĉeĥa Respubliko (Ĉeĥio), (ĉeĥe Česká republika, Česko ), estas lando situanta en Mez-Eŭropo. Okcidente Ĉeĥio najbaras kun Germanio (810,7 km, el tio kun Saksio 153,9 km kaj kun Bavario 356,8 km), sude kun Aŭstrio (466,1 km), oriente kun Slovakio (256,8 km) kaj norde kun Pollando (761,8 km, laŭ polaj indikoj 789,89 km).
La teritorio de Ĉeĥio konsistas el 3 historiaj teritorioj: Bohemio, Moravio kaj Ĉeĥa Silezio, dum kio ekde la jaro 1920 estas parto de Bohemio kaj Moravio malgrandaj randaj partoj de devena Suba Aŭstrio, kiuj estas České Velenice kun la ĉirkaŭaĵo (la t.n. Vitorazsko) kaj ĉirkaŭaĵo de Valtice kun la t.n. Dyja Triangulo.
Ĉeĥio estas membra lando de Nordatlanta alianco (NATO) kaj de Eŭropa Unio (EU).
Historio
Ĉefa artikolo: Historio de Ĉeĥio
Pri loĝigo de la teritorio de Ĉeĥio el la tempo ekde 28000 jaroj a.K. atestas vico da arkeologiaj trovaĵoj. Ekde la 3-a jarcento a.K. priloĝas tiun ĉi regionon keltoj kaj en la 1-a jarcento estas venantaj triboj de ĝermanoj.
Ekde la 5-a jarcento en la teritorio de la hodiaŭa Ĉeĥio aperas slavoj. En la 7-a jarcento la slavaj triboj kreis regnon de Sámo. En la jaro 833 en Moravio, en Slovakio, en norda Hungario kaj en okcidenta Subkarpatio estiĝas Grandmoravia regno, kiu iom post iom ensumigas ankaŭ Bohemion (890 – 894), Silezion, Luzacion kaj reston de Hungario. Grandmoravia regno, de kiu Bohemio en la jaro 894 forŝiriĝis, estis en la jaro 907 malprosperigita de hungaroj.
La komencoj de la ĉeĥa ŝtato enfalas ĝis la dua duono de la 9-a jarcento, kiam estas krom alia baptita la unua dokumentita ĉeĥa princo Bořivoj el dinastio de Přemyslidoj. En la paso de la 10-a kaj la 11-a jarcentoj la ŝtato estas firmiĝanta, estas aligita Moravio kaj la lando fariĝas reĝlando. Ĝi atingas sian zeniton dum la lastaj Přemyslidoj, sed ĉefe dum regado de Karolo la 4-a. En la 15-a jarcento karakterize pli malfortigis la ĉeĥajn landojn husanaj militoj.
En la jaro 1526 definitive sur la ĉeĥan tronon surtroniĝis dinastio de habsburgoj, kiu enmembrigis la landon en habsburgan monarĥion. En la jaroj 1547 kaj 1618 eksplodis kontraŭ la reganto armigita ribelo. Defenestradoj de vicguberniestroj fariĝis komenco de la tridekjara milito. La nobelaro estis rapide malvenkita kaj punita per duraj reprezalioj. Komencis perforta rekatoligo de la ĉeĥaj protestantistoj.
Nur reformoj de Jozefo la 2-a en la jaro 1781 alportis religiajn liberecojn kaj nuligon de servuteco. Ekde fino de la 18-a jarcento komenciĝas en la ĉeĥaj landoj nacia renaskiĝo klopodanta pri renovigo de la ĉeĥaj kulturo kaj lingvo kaj pli malfrue pri akiro de politika potenco.
Post malvenko de Aŭstrio-Hungario en la unua mondmilito (1914 – 1918) la ĉeĥaj landoj la 28-an de oktobro de 1918 memstariĝis fariĝinte la kerno de la nove estiĝinta Ĉeĥoslovakio (Respubliko Ĉeĥoslovaka, Ĉeĥoslovaka Respubliko, mallongigo ĈSR, nomata ankaŭ la unua respubliko), kies teritorion ensumigis ankaŭ Slovakio kaj Karpata Rutenio (alie nomita ankaŭ Transkarpata Ukrainio). Pro premo de la nazia Germanio kaj eŭropaj potencaj ŝtatoj – Italio, Britio kaj Francio – Ĉeĥoslovakio estis en septembro de 1938 per munkena interkonsento devigita doni al Germanio limregionojn (la t.n. Sudetoj). Sudaj regionoj de Slovakio kaj Karpata Rutenio fariĝis de Hungario, malgrandan parton de la ĉeĥoslovaka teritorio (precipe regionon de Těšín) akiris Pollando. Post tiu ĉi ago en la nomon de Ĉeĥoslovakio revenis haltostreko (Ĉeĥio-Slovakio) kaj oni parolas pri la t.n. dua respubliko. La 14-an de marto de 1939 Slovakio forŝiriĝis kreinte la t.n. Slovakan Ŝtaton kaj post okupacio de la germanaj soldataroj la 15-an de marto de 1939 estis en la resto de la ĉeĥoslovaka teritorio proklamita Protektorato Bohemio kaj Moravio. En majo de 1945 aliancanoj kaj soveta armeo liberigis Ĉeĥoslovakion kaj germanoj estis forloĝigitaj ĝis Germanio kaj Aŭstrio.
En februaro de 1948 per renverso en Ĉeĥoslovakio ekprenas potencon komunistoj; la lando fariĝas totalisma ŝtato kaj parto de soveta bloko. En la jaro 1960 estis ties nomo ŝanĝita je Ĉeĥoslovaka Socialisma Respubliko (ĈSSR). Liberigmovado de la jaro 1968, konata kiel Praga Printempo, estis malvenkita la 21-an de aŭgusto per invado de armeoj de Sovetunio kaj pluaj landoj de Varsovia Kontrakto (Germana Demokratia Respubliko, Pola Popola Respubliko, Hungara Popola Respubliko kaj Bulgara Popola Respubliko). Per leĝo pri federaligo de Ĉeĥoslovaka Socialisma Respubliko, kiu ekvalidis la 1-an de januaro de 1969, Ĉeĥoslovakio formale ŝanĝiĝis en federacion de du naciaj ŝtatoj – Ĉeĥio (oficiale Ĉeĥa Socialisma Respubliko, ĈSR) kaj Slovakio (oficiale Slovaka Socialisma Respubliko, SSR). La politikajn rilatojn en la lando ŝanĝis nur la t.n „velura revolucio“ la 17-an de novembro de 1989. Komence de la jaro 1990 estis el la politika nomo de ambaŭ respublikoj forigita la nomo „socialisma“. Komence de printempo de la sama jaro la politika nomo de Ĉeĥoslovakio ŝanĝiĝis je Ĉeĥoslovaka Federacia Respubliko (ĈSFR), kiu estis netuta monato post tio denove reguligita en ne tro konvenan aspekton Ĉeĥa kaj Slovaka Federacia Respubliko.
Kiel ŝtatformacio Ĉeĥoslovakio ĉesis ekzisti la 1-an de januaro de 1993, kiam ĝi per pacvojo dispartiĝis en Ĉeĥion kaj en Slovakion. En la jaro 1999 Ĉeĥio estis akceptita ĝis NATO. Ĉeĥio komune kun Slovakio aprobis en referendumo en 2003 siajn alirojn al Eŭropa Unio, kiu ekvalidis la 1-an de majo de 2004.
Historio - Rilataj temoj
- Historiaj ŝtatestroj de Ĉeĥio
Politika sistemo
Ĉeĥa Respubliko estas parlamenta demokratio kaj ties kapo estas prezidento, balotata ĉiun kvinan jaron pere de Parlamento. La prezidento proponas konstituciajn juĝistojn, kiujn devas aprobi Senato, dum certaj cirkonstancoj li povas disirigi Deputitaran Parlamenton kaj vetoi leĝojn (krom la konstituciaj). Li nomas ankaŭ prezidanton de la registaro kaj pluajn ties anojn laŭ propono de la prezidanto. Li akceptas demision de la prezidanto de la registaro kaj per lia perado ankaŭ de la unuopaj anoj.
La ĉeĥa Parlamento estas duĉambra, kun Deputitara Parlamento kaj Senato. En la Deputitaran Parlamenton oni elektas 200 deputitojn ĉiun kvaran jaron surbaze de proporcia reprezento. Ĉiu el 81 senatanoj havas sesjaran mandaton. Unufoje dum du jaroj estas ŝanĝinta triono de Senato surbaze de duetapaj majoritataj balotoj.
Administra divido
235pxMapo de Ĉeĥa Respubliko
14 REGIONOJ
Ankoraŭ enkadre de Ĉeĥoslovakio la teritorio de la hodiaŭa Ĉeĥa Respubliko dividiĝis en 8 regionojn: Ĉefurbo Prago, Meza Bohemio (Prago), Suda Bohemio (České Budějovice), Okcidenta Bohemio (Plzeň), Norda Bohemio (Ústí nad Labem), Orienta Bohemio (Hradec Králové), Suda Moravio (Brno) kaj Norda Moravio (Ostrava). La regionoj plu dividiĝis en distriktojn, sume estis en Ĉeĥio 75 distriktoj (la sepdeksesa, distrikto Jeseník, estiĝis nur en la 90-aj jaroj de la 20-a jarcento). Tiu ĉi divido validis ekde la jaro 1960. Tiamaj regionoj ne estis aŭtonomiaj. Regionaj naciaj komitatoj (RNK) estis ŝtataj oficejoj. RNK estis nuligitaj en 1990, la regionoj kiel teritoria pilo ekzistis plu, sed ili havis nenian ĝeneralan administracian oficejon.
En la jaro 1990 distriktaj naciaj komitatoj estis same alinomitaj je distriktaj oficejoj. La lokaj kaj la urbaj naciaj komitatoj estis nuligitaj kaj estis renovigita aŭtonomio. Por funkciado de la ŝtata administracio en la plej malalta nivelo estis elektita miksita modelo: la urba oficejo estas urba oficejo. Ĉeĥio la 1-an de januaro de 1993 fariĝis memstara ŝtato, sed tio ne havis influon en la interna teritoria divido.
En la jaro 2000 komencis funkcii 14 novaj memstaraj regionoj. Por funkciado de la ŝtata administracio en la regiona nivelo estis same elektita miksita modelo: la regiona oficejo estas regiona oficejo; frunte staras direktoro. Kapo de ĉiu regiono estas hetmano, sole kapo de Prago estas primatoro.
Al la 1-a de januaro de 2003 estis nuligitaj la distrikta oficejoj. La distriktoj kiel unuo de la ŝtata administracio ekzistas plu, la distriktoj ankaŭ restas statistika unuo. Kelkaj oficejoj havas distriktan agadon, ekz. distriktaj juĝejoj.
El vidpunkto de la ĝenerala ŝtata administracio la regionoj dividiĝas en administraciajn distriktojn kun urboj kun disvastigita agado (iam ankaŭ nomataj „malgrandaj distriktoj“) Tiu ĉi distriktoj fariĝis memkompreneble ĉiuj ĝisnunaj distriktaj urboj, sed aliĝis al ili vico da pluaj. Tiuj ĉi komunumoj ie plu dividiĝas en distriktojn de urboj kun komisiita urba oficejo, kiuj praktikas kelkajn leĝpovojn ankaŭ por ĉirkaŭaj urboj.
Male direkte supren kelkaj regionoj grupiĝas en regionojn nomataj ankaŭ NUTS 2, kiuj estas havontaj kompareblan nombron de loĝantoj, por ke ili povu estis kunuloj de Eŭropa Unio dum financado de lokaj projektoj. Regiono Plzeň kaj Sudbohemia Regiono tiel estas grupiĝintaj en regiono Sudokcidento, Regionoj Karlovy Vary kaj Ústí nad Labem en regionon Nordokcidento, Regionoj Liberec, Hradec Králové kaj Pradubice en regionon Nordoriento, Regiono Vysočina kaj Sudmoravia Regiono en regionon Sudoriento, Regionoj Olomouc kaj Zlín en regionon Meza Moravio. Regionoj Prago, Meza Bohemio kaj Moravia-Silezia Regiono estas kreitaj per unusola regiono.
Administra divido - Rilataj temoj
- Distriktoj de Ĉeĥio
- Regionoj de Ĉeĥio
Geografiaj kondiĉoj
Regionoj de Ĉeĥio]
Tra la ĉeĥa teritorio trairas la ĉefa disfluejo apartiganta riverfluejojn de Norda Maro, Balta maro kaj Nigra maro. La ĉefaj riveraksoj en Bohemio estas Elbo (370 km) kun Vultavo (433 km), en Moravio rivero Morava (246 km) kun rivero Dyje (306 km) kaj en Silezio Odro (135 km) kun rivero Opava (131 km).
El fizike-geografia vidpunkto Ĉeĥio situas en limo de du montaraj sistemoj. La okcidenta kaj la meza partoj de Ĉeĥio plenigas Ĉeĥa altmontaro (Česká vysočina) (Šumava, Český les, Krušné hory, Krkonoše, Orlické hory, Jeseníky). En la orientan parton de la ŝtato enpenetras Okcidentaj Karpatoj (Beskydy).
Klimato de Ĉeĥio karakterizas per reciproka enpenetrado kaj miksado de oceanaj kaj kontinentalaj influoj. Ĝi estas karakteriza per okcidenta fluado kun supereco de la okcidentaj ventoj, intensiva cikla agado kaj proporcie abundaj pluvoj. Ĉemara influo montriĝas ĉefe en Bohemio, en Moravio kaj en Silezio plinombriĝas kontinentalaj klimataj influoj. Grandan influon al la klimato de Ĉeĥio havas supermara alteco kaj reliefo. El la suma areo de la ŝtata teritorio situas 52 817 km2 (67%) en la supermara alteco ĝis 500 m, 25 222 km2 (32%) en la alteco 500 – 1000 m kaj sole 827 km2 (1,05%) en la alteco super 1000 m. Mezproksima supermara alteco estas 430 m.
Same flaŭro kaj floro troviĝanta en la teritorio de Ĉeĥio atestas pri reciproka enpenetrado de ĉefaj direktoj, tra kiuj en Eŭropo flaŭro kaj floro disvastiĝis. Arbaroj, plejparte koniferaj, okupas 33 % de la tuta areo de la lando.
Ankaŭ grunda kovraĵo karakterizas per granda variabileco. La plej disvastiĝinta tipo de la grundoj en Ĉeĥio estas brunaj argiloj.
:– la plej malalte situanta loko: Elbo en forfluo el la lando, 115 m super maro.
:– la plej alte situanta loko: monto Sněžka, 1602 m super maro.
Ekonomio
Ĉeĥio montras unu el la plej stabilaj kaj plej multe prosperantaj ekonomioj el ĉiuj postkomunismaj landoj. Dum la 90-aj jaroj okazis principaj ŝanĝoj en proprumaj rilatoj – malgranda kaj granda privatigo, restituado, plu restrukturaligo kaj teknologia modernigo, ebligitaj kiel per enlandaj kreditoj, do precipe per malfermigo de la lando kaj alfluo de eksterlandaj investoj.
Post la komenca ekspansio la ĉeĥa ekonomio subiĝis al malgranda recesio, el kiu ĝi resaniĝis de la duono de la jaro 1999. La kresko en la jaroj 2000 – 2001 estis kaŭzita ĉefe pro eksporto ĝis landoj de EU, plua alfluo de eksterlandaj investoj kaj reviviĝanta enlanda intereso.
Grandan problemon en estonteco povas kaŭzi altaj budĝetaj deficitoj kaj kreskanta ŝtata ŝuldo. Kun problemoj ankaŭ renkontiĝas nefinita privatigo de ŝtataj entreprenoj. Nefinitaj estas ankaŭ ŝanĝoj en leĝdonpovo kaj precipe en justico.
Al la bazaj mineralaj krudmaterialoj minitaj en Ĉeĥio apartenis nigra kaj bruna karboj. Plu ankoraŭ en malgranda amplekso oni minas krudnafton kaj tergason, kaolinon aŭ konstrumaterialojn. Agrikultura produktado preskaŭ kontentigas enlandan intereson. Oni kulturas ĉefe cerealojn (tritiko, hordeo, maizo), terpomojn, sukerbeton, legomon, linon kaj kolzon. Sian signifon havas ankaŭ kulturado de lupolo, fruktoĝardenoj kaj vinberkulturado. La bazo de animalproduktado estas bredado de brutaro, porkoj kaj kortbirdaro, plu abelbredado aŭ bredado de dolĉakvaj fiŝoj (precipe karpoj).
La bazo de energetiko estas pervaporaj elektrejoj (75%) kaj atom-elektrejoj (Temelín kaj Dukovany). La ĉefaj industriaj centroj estas Prago kaj Plzeň. Al industriaj centroj de la lando apartenis en pasinteco ankaŭ Ostrava, sed nun situacio en tiu ĉi urbo kaj ties ĉirkaŭaĵo tiom ŝanĝiĝis, ke senlaboruloj malfacile trovas ĉi tie laboron. Inter gravaj fakoj de la industrio apartenas metalurgio, maŝinindustrio, teksindustrio, nutraĵindustrio, elektroindustrio, kemiaĵoj, glaso kaj produktado de transportiloj. La plej dinamike evoluiĝanta fako estas konstruaferoj.
Ĉeĥio havas densan trafikreton. Abrupte evoluas telekomunikaĵoj. La eksterlanda komerco havas en lastaj jaroj pasivan bilancon donita ĉefe pro importo de brulmaterialoj kaj modernaj teknologioj, kiuj egaligas altajn enspezojn el turismo.
Loĝantaro
La natura alkresko de la loĝantaro estas negativa -0,08 % (takso 2003). La mezproksima longeco de la vivo malrapide plilongiĝas kaj ĝi superas 75 jarojn (takso 2003). En la urboj vivas sume 71 % da populacio.
Plimulto da loĝantoj de Ĉeĥio havas ĉeĥan naciecon (90,4 %) aŭ moravian (3,7 %) parolante ĉeĥe. La ĉeĥa lingvo apartenas en okcidentslavan branĉon de hindoeŭropa lingva grupo. Pluaj etnaj grupoj estas poloj, germanoj (resto de la antaŭa granda minoritato), ciganoj, hungaroj, ukrainoj kaj pluaj. Post la apartiĝo de Ĉeĥoslovakio en la jaro 1993 kelkaj slovakoj restis en Ĉeĥio kaj hodiaŭ ili kreas proksimume 2 % da loĝantaro.
Plimulto da populacio estas ateistoj. La plej nombra eklezio estas romkatolika (27 %), 1 % da loĝantoj estas anoj de Eklezio Ĉeĥoslovaka Husana, netuta 1 % de Ĉeĥfrata Eklezio Evangelia. Nombro da konfesantoj de judaismo estas eta.
Kulturo
- Heredaĵo: Český Krumlov historia centro, Kutná Hora – mezepoka arĝenta urbo, Praga historia centro, malnova urbo Telč, Karlovy Vary – mondfama banurbo, Olomouc – ĉefepiskopejo.
Rilataj temoj
- Historiaj ŝtatestroj de Ĉeĥio
- Subterejo en Ĉeĥio
- Turismaj lokoj
- Ĉeĥlingva literaturo
- Ĉeĥa arto
- Ĉeĥa muziko
- Ĉeĥa filmo
- Ĉeĥa teatro
- Ĉeĥa scienco
- Ĉeĥa sporto
- Ĉeĥa Esperanto-movado
- Listo de urboj de Ĉeĥio
- Regionoj de Ĉeĥio
- Distriktoj de Ĉeĥio
Eksteraj ligoj
- [http://czech.europe-countries.com Bildoj de Ĉeĥa respubliko]
- [http://www.europe-atlas.com/czech-republic-map.htm Mapoj de Ĉeĥa respubliko]
Kategorio:Ĉeĥio
Kategorio:Eŭropo
Kategorio:Eŭropa Unio
ja:チェコ
ko:체코
simple:Czech Republic
zh-min-nan:Česko
TurismoLa nocio turismo - ekvivalenta vorto estas fremdultrafiko - ampleksas vojaĝojn kaj restadojn de eksterlokuloj cele al vizito vidindaĵojn, malkovrado, ripozo, promenado, kuraco aŭ studo de la regiono, urbo, bela aŭ fama konstruaĵo aŭ ia ajn kuriozaĵo. La vojaĝojn de komercistoj oni ĝenerale ne alkakulas al la turismo. Antaŭ 200 jaroj oni ankoraŭ ne parolis pri turismo, ĉar nur malmultaj homoj faris vojaĝojn (la deveno de la vorto estas la kutimo fare de la junaj nobelidoj anglaj, fine de siaj studoj, plenumi grandan cirkloiron tra la ĉefaj landoj de Eŭropo, la grand tour, tial ili estis nomitaj touristes, poste kiam la kutimo komencis disvastiĝi en ĉiujn riĉajn klasojn oni formis tourisme por nomi la praktikon. Sed la emo vojaĝi por la simpla plezuro malkovri novaĵojn, alilandojn, kuriozaĵojn aŭ famajn lokojn aŭ homojn estas el ĉiuj tempoj. Beletre unu konata tia vojaĝo faritis de Montaigne en la 16-a jarcento. Dum la 20-a jarcento turismo evoluis je speco de amasa fenomeno. En multaj landoj ĝi estas grava ekonomia branĉo kaj similas al industrio. La grandanombra alfluo de turistoj ofte endanĝerigas la naturan medion. Tial ekestis la tendenco al ekoturismo kiu klopodas laŭeble malmulte damaĝi la naturon kaj la vivon de la regionanoj.
Specialaĵo de la turismo de esperantistoj estas la vizito de E-aranĝaĵoj kiel ekzemple Universala Kongreso, la tranoktado per Pasporta Servo sed antaŭ ĉio la klopodo rekte komuniki kun la loĝantoj de la vizitata regiono. Dum pli ol 30 jaroj la asocio Monda Turismo (aliĝo al UEA en 1992) okupiĝis pri la instruado de fakuloj pri turismo, pri la organizado de esperantlingve gvidataj vojaĝoj kaj pri la kunordigado de E-turismo entute. Je la 22-a de septembro 2002 Monda Turismo estis malfondita pro bankroto.
Libroj
La unua konata gvidlibro pri vojoj kaj informoj al vojaĝontoj estis la Gvidilo de la vojoj de francio eldonita en Parizo en 1552, far Charles ESTIENNE, kaj la unuaj turismecaj gvidiloj parolante specife pri la belaĵoj, vidinaĵoj , ktp de landoj aperis kaj ekmultobliĝis en diversaj landoj de eŭropo en la dua parto de la 17-a jarcento.
Gvidlibro pri Pekino
Komparu kun:
Turismaj regionoj ~
----
---
Kategorio:Esperanto Kategorio:Esperanto-kulturo
Kategorio:Esperanto-movado Kategorio:Enciklopedio de Esperanto
Kategorio:Enciklopedio de Esperanto T
EdE-T
Turismo. Komence de la jarcento (1900) la subteno de la franca „Touring Club“ alportis gravajn sukcesojn por la movado. Precipe la artikoloj en ĝia organo varbis multajn E-istojn. Sed en tiu ĉi frua tempo preskaŭ ĉiu provado montriĝis nedaŭra. Antaŭ la milito aperis kelkaj belaj albumoj, ekzemple la oficiala eldonaĵo de la aŭstraj fervojoj. Gravan lokon okupis la turismo en la agado de UEA jam en ĝiaj unuaj jaroj. Nuntempe funkcias aparta turisma servo en la kadro de UEA, kiu iniciatis eldonon de multaj prospektoj kaj broŝuroj. Post la milito pli ol 400 urbo eldonis en E gvidlibrojn kaj gvidfoliojn. Kelkaj el ili estas tre rimarkindaj ekz. la eldonaĵo de la itala „Touring Club“ pri „Milano kaj lagoj de Lombardio“. Kelkaj E-organizaĵoj, precipe la itala kaj brita, aranĝis eksterlandajn grupvojaĝojn per helpo de E. Fondiĝis ĉe kelkaj landaj turistaj asocioj E-sekcioj (pola, estona, finna), eĉ fondiĝis en Svedlando, Estonujo, Norvegujo specialaj turistaj organizaĵoj, la E-aj Turistaj Komisionoj, kiuj jam aranĝis dekojn da sukcesaj grupvojaĝoj al eksterlando. Komence de 1935 laŭ la iniciato de H. Seppik fondiĝis Internacia Turista Asocio, kies celoj estas aranĝi malmultekostajn publikajn ekskursojn en int. skalo, fari turistan reklamon por ĉiuj landoj, eldoni turistajn jarlibron kaj kalendaron, int. turistan gazeton ktp.
ja:旅行
ko:관광
ms:Pelancongan
simple:Tourism
th:การท่องเที่ยว
13-a jarcentoHistorio > Jarcentoj: 12-a jarcento - 13-a jarcento - 14-a jarcento
Jaroj:
ja:13世紀
ko:13세기
th:คริสต์ศตวรรษที่ 13
MoravioHistorio / Geografio > Ĉeĥio > Moravio
Moravio (ĉeĥe: Morava) estas unu el historiaj ĉeĥaj landoj (hodiaŭ kun areo 26 095 km2). Ĝi etendiĝas en orienta parto de Ĉeĥio. Kun Moravio najbaras okcidente Bohemio (344km), sude aŭstria federacia lando Aŭstrio Malsupra, sudoriente, oriente poste Slovakio kaj nordoriente Slovakio kun Ĉeĥa Silezio, norde poste Pola Silezio – konkrete regiono Klodsko, kiu estas hodiaŭ parto de pola Malsupra Silezio (vojevodio) (20 km). Se ni kalkulas al Moravio ankaŭ eksajn moraviajn enklavojn en Silezio, do Moravio najbaras ankaŭ kun pola Opola vojevodio, kiu situas en historia teritorio de Pola Silezio. Kiel metropolo de Moravio estas konsiderata Brno, nome ekde la jaro 1641. Antaŭe ĉefurbo estis Olomouc, kiu eĉ plu apartenas al signifaj historiaj urboj de Moravio. Je iom pli malfrue kun progreso de minejoj kaj industrio signifiĝis urbo Ostrava. Inter pli konataj regionoj de Moravio apartenas Valaĥio, Moravia Slovakio, Haná.
Historio de Moravio
Slava loĝigo
La plej malnova historie dokumentita etno estis keltaj triboj de Volkoj-Tektosagoj, alternitaj en eraoŝanĝo de ĝermanaj Kvadoj (verŝajne ĉi tien tuŝis influo de Regno de Marobudo). En la 6-a jarcento loĝis en Moravio slavaj triboj: Holasicoj en Regiono Opava (sed kies ekzistado estas tre problema) kaj Moravianoj (de tie la nomo – unuafoje ili estas menciataj nur en la jaro 822, sed evidente temis pri suma nomo por ĉiuj loĝantoj de unu tribo, kiu en la 8-a aŭ la 9-a jarcento subjugis la ceterajn tribojn vivantaj en tiu ĉi regiono), vivantaj precipe ĉirkaŭ la meza kaj suba fluo de rivero Morava, verŝajne ĝis kunfluejo kun rivero Danubo.
Grandmoravia epoko
En la 7-a jarcento Moravio kreis parton de Regno de Sámo. En la jaro 833 okazis unuiĝo de moravia princlando (en la teritorio de moraviaj triboj) kaj nitra princlando (sudokcidenta Slovakio), en la jaroj 833 – 906 Moravio tiel fariĝas centro de unua frue feŭda ŝtato en la teritorio de Ĉeĥio – Grandmoravia regno. En la jaro 863 komencas en la teritorio de Grandmoravia regno agadi bizanca misio de fratoj Cirilo kaj Metodo. La alia el ili je iom pli malfrue fariĝas la unua grandmoravia ĉefepiskopo. Granda Moravio estis krom sia kultura signifo kiel lulilo de malnovslava klereco ankaŭ politike kaj armee la plej forta mezeŭropa ŝtato. Post ties pereo Moravio en la jaroj 906/907 estis influita proksimume por 50 jaroj sub influon de hungaroj, dum kio la restoj de la devena profana kaj eklezia administradoj estis sendube konservitaj.
Nur post kelkfoja malvenko (955, 965) de hungaroj ĉeĥa princo Boleslav la 1-a enkondukis Moravion iom post iom en sian sinjorujon. La limoj de Moravio tiutempe tre diferenciĝis de ilia nuna paso. Sude la natura limo tuŝis pli suden ĝis norda parto de hodiaŭa Aŭstrio Malsupra, oriente ĝi kondukis sur okcidenta montpiedo de Blankaj Karpatoj. La norda limo ne estis por longa tempo evidenta, ĝi kondukis proksimume tra profundaj densaj arbaroj en hodiaŭa suda limregiono de Regiono Opava.
En la jaro 1003 polaj soldataroj de Boleslao la Brava konkeris Moravion. Pollando tenis Moravion ĝis la jaro 1025 (laŭ aliaj indikoj nur ĝis la jaro 1018), sed definitiva akiro de Moravio de ĉeĥa princlando okazis nur en la jaroj 1029/1031, kiam Moravio ĝis Blankaj Karpatoj estis denove priregita de Přemyslido Oldřich kaj administris ĝin lia filo Břetislav la 1-a (tamen ankoraŭ en 11-a kaj la jarcentŝanĝoj parto de Moravio en ĉirkaŭaĵo de Uherské Hradiště, Uherský Brod kaj Strážnice apartenis al Hungarujo). En la jaro 1055 Moravio fariĝis apanaĝa přemyslida princlando, sed malgraŭ tio ĝi estis senĉese konsiderata kiel memstara politika tutaĵo.
Unue ĉi tie akiris siajn apanaĝojn tri el la filoj de Břetislav la 1-a, post tio ĝi estis dividita dum princo kaj reĝo Vratislav la 2-a en apanaĝojn Olomouc kaj Brno. Sed Konrád Brněnský (1092) sian apanaĝon dividis en apanaĝojn Brno kaj Znojmo (ambaŭ apanaĝojn estis iam kunigataj).
Moravia margrafujo
En la jaro 1182 Moravio estis avancigita de imperiestro Frederiko Barbarossa en memstarajn imperiestrajn margrafujojn – la unua margrafo fariĝis devene apanaĝa princo Konrád la 2-a Ota el Znojmo (pro prirego de ĉiuj moraviaj přemyslidaj apanaĝoj li en la fakto kunigis la tutan Moravion sub sian regadon). La margrafujo estis subiĝonta rekte al la imperio, ĝi estis havonta do la saman postenon samkiel Bohemio. Dank‘ al lia t.n. interkonsento de Knín kun Přemysl Otakar la 1-a post sanga batalo ĉe Loděnice (1185), kiun ili fermis la sekvantan jaron, sed Moravio estis subigita eĉ plu al la ĉeĥa princo. Tiu ĉi stato nur firmigis surtroniĝon de Konrád la 2-a Ota sur ĉeĥan tronon, respektive interkonsento de Přemysl Otakar la 1-a kaj de lia filo Vladislao Henriko (1189) pri divido de la regado.
Apartan postenon havis enkadre de Moravio olomouca episkopejo (fondita jam en 1063) kaj precipe opava princlando kreita de Přemysl Otakar la 2-a por duko Mikolao, lia eksteredzeca filo.
Dum luksemburgoj en la unua triono de la 14-a jarcento la moravia margrafujo fariĝis apuda lando de Ĉeĥa reĝlando. En la jaro 1311 estas unue eldonita Granda ĉarto de liberecoj kaj rajtoj, en 1348 estas reformigita moravia justico kaj en Brno kaj en Olomouc estas enpraktikigitaj landaj tabuloj (alterna sesio en Brno kaj Olomouc). Dank‘ al disigo de Bohemio Moravion tro signife ne trafis sorto de husanaj militoj.
En la paso de la 15-a jarcento Moravio estas dum longa tempo sub regado de hungara reĝo Matiaso la 1-a Korvino. En la jaro 1535 estis eldonita Establo landa de la moravia margrafujo, estiĝis tiel regiono Nový Jičín, Olomouc, Brno kaj Uherské Hradiště. En la tempo post batalo sur Blanka Monto estis en la jaro 1628 eldonita Renovigita establo landa por Moravio, en la jaro 1641 estas el Olomouc ĝis Brno transloĝigita la reĝa tribunalo. Teritorie administra reformo el la jaro 1714 destinis regionojn Brno, Jihlava, Znojmo, Olomouc, Přerov kaj Uherské Hradiště. En 1749 la moravia margrafujo en konekso kun centraligo de la potenco fariĝas sensignifa. En la jaro 1777 olomouca episkopejo estas avancigita je ĉefepiskopejo. En la jaro 1782 Moravio estas kunigita kun Aŭstria Silezio, estiĝas lando Moravia-Silezia kun sidejo en Brno, dividigita en ok regionojn – regionojn Brno, Olomouc, Znojmo, Jihlava, Uherské Hradiště, Přerov, Opava kaj Těšín. En la jaro 1850 Aŭstria Silezio estas denove apartigita de Moravio. En Moravio ekzistis ĝis la jaro 1918 propra landa parlamento kaj proporcie vasta aŭtonomio.
Moravio en la jaroj 1918 – 1948
En la jaro 1918 Moravio fariĝas parto de Ĉeĥoslovakio, dum kio la landa parlamento estas nuligita kaj aŭtonomio de Moravio estas forte limigita – kiel tio respondis al centralisma politiko de la fondintoj de Ĉeĥoslovakio. En la jaro 1920 estis al Moravio aligita malgranda parto de Aŭstrio Malsupra (regiono de Valtice kaj teritorio sude de Lanžhot – la t.n. Dyja triangulo). Dum la unua respubliko estis en la jaro 1927 forlasita ideo anstataŭigi la historiajn landojn per regionoj. En la jaro 1928 poste Moravio fariĝas parto de lando Moraviasilezia, kiu estis unu el kvar aŭtonomiaj landoj, en kiujn la teritorio de Ĉeĥoslovakio dividiĝis (lando Bohemia, lando Moraviasilezia, pejzaĝo Slovaka kaj lando Subkarpatarusia). La kaŭzo por la estiĝo de la lando Moraviasilezia estis ne nur la relative malgranda areo de Ĉeĥa Silezio, sed ankaŭ klopodo limigi politikan influon de ĉi tieaj sudetaj germanoj. En la jaro 1935 estiĝas nova politika distrikto Zlín.
Zlín en la jaroj 1938/1939 – 1945]]
Pro munkena interkonsento el la jaro 1938 estis poste el tiu ĉi lando elŝiritaj ampleksaj plejparte germanlingvaj regionoj (plimulto da teritorio envicigita en nazian regionon Sudetenland, pli malgranda parto – Regiono Hlučín fariĝis parto de Prusia provinco Silezio; parto de teritorio en regiono Těšín aliĝis Pollando, post ties okupo la teritorio estis same aligita al Prusia provinco Silezio), kaj de sudo (tiu ĉi regiono estis de naziistoj envicigita en fonditan regionon Niederdonau), kiuj dum la jarcentoj kreis partojn de Moravio kaj de Ĉeĥa Silezio. Sed el alia vidpukto estis iam post Munkeno al Moravio artefarite aligitaj orientaj randaj partoj de devena Bohemio en regiono de Bohemia-moravia altaro. Samtempe kun tiu ĉi eventoj Lando Moraviasilezia ĉesas oficiale ekzisti kaj ties reston kreis inkluzive de malgranda parto de Ĉeĥa Silezio ĝis la liberigo parton de Moravio. La 15-an de marto de 1939 poste Moravio kaj Bohemio estas okupitaj de la nazia Germanio kaj la 16-an de marto ambaŭ landoj estas envicigitaj ĝis Protektorato Bohemio kaj Moravio, kies parto ili estas ĝis la liberigo. Post la malvenko de la naziisma Germanio estis la plena rezignita limregiona teritorio inkludanta Sudetan regionon redonita reen al Ĉeĥoslovakio kaj samtempe surbaze de Postupima Kontrakto de la venkintaj grandpotencoj (1945) estis granda parto de la germana loĝantaro forloĝigita el Ĉeĥoslovakio, kiam la t.n. sovaĝa forŝovo kunigita kun multe da ekscesoj okazis kontraŭleĝe fakte jam de majo de 1945. Post la liberigo poste okazas renovigo de Lando Moraviasilezia en la devena amplekso. En reago al postulo de renovigo de Silezia aŭtonomio estiĝas Silezia filio de lando Moraviasilezia kun sidejo en Ostrava, en kiun estis envicigitaj apud landoj de la devena Ĉeĥa Silezio ankaŭ devenaj moraviaj politikaj distriktoj Nový Jičín, Moravia Ostrava kaj Místek.
Post komunisma renverso en februaro de 1948 poste estis kun valideco ekde la jaro 1949 la teritorio de Ĉeĥoslovakio dividita inter nove estiĝintajn regionojn, kiuj, escepte de slovaka limo, nerespektis la antaŭajn historiajn limojn (precipe regiono Jihlava). Okaze de ĝisnuna lando Moraviasilezia temis pri Regionoj Olomouc, Ostrava, Brno, Jihlava kaj Gottwaldov; kelkaj vilaĝoj fariĝis parto de Regionoj České Budějovice kaj Pardubice. En la jaro 1960 poste okazis plua administra reformo, kiam estis pli granda parto de la teritorio de la iama lando Moraviasilezia redividita inter Regionoj Sudmoravia kaj Nordmoravia, dum la teritorio nordokcidente de Moravio envicigita en Regionon Orientbohemian (ekde la jaro 2000 parto de Regiono Pardubice), kaj la teritorioj sudokcidente de Moravio al Regiono Sudbohemia, kies parto ili estas en hodiaŭa Sudbohemia Regiono. Regionoj Sudmoravia kaj Nordmoravia estas ekde la jaro 2000 dividitaj inter novajn regionojn Moravia-Silezia Regiono (devene Regiono Ostrava), Regiono Olomouc, Regiono Zlín, (plimalgrandigita) Sudmoravia Regiono (devene Regiono Brno) kaj Regiono Vysočina (devene Regiono Jihlava).
Vidu ankaŭ
- Bohemio
- Ĉeĥa Silezio
- Grandmoravia regno
- Historio de Ĉeĥio
- Historiaj ŝtatestroj de Ĉeĥio
- Protektorato Bohemio kaj Moravio
- Sudmoravia Regiono
- Silezio
Kategorio:Ĉeĥio
ja:モラヴィア
List of minor Doctor Who companionsThis is a list of minor fictional characters who were companions of the Doctor, in various spin-off media based on the long-running British science fiction television series, Doctor Who. The canonicity of these spin-offs is unclear.
A
Antimony
canonicity
Antimony was a companion of the Seventh Doctor and appeared in the webcast story Death Comes to Time by Colin Meek (widely understood to be a pseudonym for Dan Freedman). At the start of the story, the listener was not aware of the circumstances of his and the Doctor's meeting. Antimony appeared to be a young humanoid male who was slightly unworldy and naive, for example believing there were still Allosauruses roaming the Earth.
During Antimony and the Doctor's battle against the renegade Time Lord, General Tannis, it was revealed that Antimony was in fact an android constructed by the Doctor. The Doctor in Death Comes to Time was very old and, saddened by the death and departure of many companions, had built Antimony as a companion who would never leave him. Tannis totally destroyed Antimony, leaving the Doctor despairing over Antimony's death.
Kevin Eldon provided the voice of Antimony. The illustrations, by Lee Sullivan, depicted Antimony as a humanoid with purplish skin, nonetheless bearing a slight resemblance to Eldon.
B
Catherine Broome
Lee Sullivan
Catherine "Cat" Broome was a companion of the Seventh Doctor from the Telos novella Companion Piece by Robert Perry and Mike Tucker. The Doctor and Cat are already travelling together at the start of the novella. Needing mercury links for the TARDIS, they tried to steal some from the Wierdarbi, a race of cybernetically enhanced insects. When cornered by the Wierdarbi, Cat defeated them by releasing a swarm of prototype robots built by the Doctor.
Still in need of the mercury links, they next travelled to Haven, a planet controlled by the Roman Catholic Church. The Doctor was nearly burnt at the stake because the Time Lords had been to the planet before, and the Church declared them to be witches. He was temporarily spared by the arrival of a giant cross shaped spaceship belonging to the Holy Inquisition. Whilst the Doctor was being tortured, Cat sneaked into the Cathedral on Haven and encountered an elderely priest named Father Julian. Believing herself to be Roman Catholic, she gave her confession to Julian, who offered to try to save the Doctor's life. After Cat was arrested for the murder of an Archbishop, she and the Doctor were taken to Rome (in fact a space station) to be tried by the Pope. On the journey, Cat relived many childhood memories with a friendly priest named Paddy, and noted the coincidence of many shared experiences. She later saw that he was in fact a robot. When the Bishop programming the Paddy robot tried to strangle Cat, he let go at the last moment and began laughing.
When the space ship came under attack by a barbarian horde, the Doctor reprogrammed its robots to defend it. As the battle raged, access to the control room was cut off to all except robots, and the TARDIS was trapped in a statis field. The Doctor noted that there was only one robot left who could get there, one which he had something to tell. The novella ended there, with the implication that Cat was the robot.
C
C'rizz
Tom Campbell
Special Constable Tom Campbell (portrayed by Bernard Cribbins) travelled with "Doctor Who" in the feature film Daleks - Invasion Earth 2150 AD. His role replaced that of Ian Chesterton in the television serial The Dalek Invasion of Earth, on which the film was based.
Tom mistook the TARDIS for a real police telephone box while attempting to foil a jewel robbery. Tom accompanied Doctor Who, along with his niece Louise and his granddaughter Susan, to the year 2150, where they discovered that the Daleks had invaded Earth. After the Daleks were defeated, Doctor Who returned him to London a few minutes before the robbery was due to take place, enabling him to catch the robbers.
Alison Cheney
Dalek
Alison Cheney was a companion of the "unofficial" Ninth Doctor who appeared in the flash-animated serial Scream of the Shalka by Paul Cornell and the short story [http://www.bbc.co.uk/cult/vampires/newstory/scottwright.shtml The Feast of the Stone] by Cavan Scott and Mark Wright. Her voice was provided by Sophie Okonedo, who was also the visual model for the character, animated by Cosgrove Hall.
Alison was a barmaid from the 21st century who lived in the village of Lannet in Lancashire with her boyfriend Joe, a doctor. Out of all the village inhabitants she was the only one who did not live in fear of the Shalka.
She was instrumental in helping the Doctor defeat the Shalka. At the end of the adventure she admitted she was going to leave Joe even before all of the Shalka problems started, and broke up with him. When the Doctor asked her to join him on his travels, she accepted his offer.
Compassion
Chris Cwej
Crystal
Crystal, a nightclub singer, appeared in the stage play Doctor Who - The Ultimate Adventure, written by Terrance Dicks. She was portrayed by Rebecca Thornhill.
During the course of the play, she developed a friendship with Zog and also formed a close relationship with fellow companion Jason which eventually became romantic. At the end of the play, Jason persuaded her to accompany them on their travels in the TARDIS.
D
Destrii
E
Emma
TARDIS
Emma was the companion of the Ninth Doctor portrayed by Rowan Atkinson in the 1999 spoof charity serial Doctor Who and the Curse of Fatal Death written by Steven Moffat and produced for the charity Children in Need. She was portrayed by Julia Sawalha.
The circumstances of their meeting were never explained, but the Doctor had planned to marry her and retire. However, the Master (played by Jonathan Pryce) and the Daleks had other plans, and by the end of the story the Doctor had used up all of his remaining regenerations. The Doctor's thirteenth (and final) incarnation turned out to be a woman (played by Joanna Lumley) — a form that Emma was not interested in marrying, as the Doctor was literally no longer the man she fell in love with. The Doctor, finding the Master suddenly quite attractive, departed with him instead.
Erimem
F
Roz Forrester
Frobisher
G
Gus Goodman
Joanna Lumley
Angus Goodman, or simply Gus, was a companion of the Fifth Doctor in the Doctor Who Monthly comic strips. He first appeared in the story Lunar Lagoon (DWM #76-#77), although he did not meet the Doctor until the start of the next story, 4-Dimensional Vistas (DWM #78-#83). Gus's first appearances were written by Steve Parkhouse and illustrated by Mick Austin; he was later drawn by Steve Dillon.
Gus was an American fighter pilot from an alternate timeline where World War II was still being fought in 1963. The Doctor had accidentally taken the TARDIS there, not realising that the idyllic island he had picked out as a holiday spot was not on an alien planet, but somewhere in the Pacific of that parallel Earth. Gus crashed on the island after a dogfight with a Japanese plane, and accepted the Doctor's offer to take him off the island.
However, as was usual for the Doctor, he did not take Gus home by the direct route. Back in the Doctor's own universe, they first encountered the Doctor's old enemy, the Meddling Monk, who had allied himself with the Ice Warriors to create a gigantic sonic cannon. After thwarting their plans, the two travelled to the planet Celeste. There they met the malevolent frog-like businessman, Dogbolter, whom the Doctor offended when he refused to sell Dogbolter the TARDIS (The Moderator, DWM #86-87).
Dogbolter sent a hitman, the Moderator, after the Doctor. The Moderator followed the Doctor's trail back to Gus's world, and ambushed them when the Doctor was about to drop Gus off. Gus was shot in the ensuing hail of gunfire, but managed to shoot back and incapacitate the Moderator. Gus died from his wounds, much to the Doctor's sadness. The Doctor left Gus where he had fallen, but would eventually seek out and encounter Dogbolter again.
Samson and Gemma Griffin
Samson Griffin and his sister Gemma appeared in the Big Finish audio adventure Terror Firma, in which it was revealed that they had traveled with the Eighth Doctor before he met Charley Pollard. Samson was played by Lee Ingleby, and Gemma by Lizzie Hopley.
Samson was a librarian who lived in the town of Folkestone. He and his sister met the Doctor in the Folkestone library and followed him into the TARDIS. Their travels included visits to the planets Porteus, Murgatroyd and Yesod, the Ice Caves of Shabadabador, the court of Queen Elizabeth I, prehistoric Earth and Studio 54. Samson called the Doctor "Skipper", and greatly enjoyed his adventures.
After a visit to the planet Valuensis, the TARDIS encountered a Nekkistani time cruiser in the Time Vortex. Samson and Gemma went to explore the ship and encountered Davros, who gained control of their minds. Davros forced Samson to knock the Doctor out, and operated on the TARDIS and the Griffins, linking Samson's mind to the TARDIS. Davros returned Samson and Gemma to Earth and altered the Doctor's memories so that he had no recollection of the two siblings.
Samson remained subconsciously aware of the Doctor's further travels with Charley and C'rizz via his link with the TARDIS, and remained under Davros' partial control. This allowed Davros to monitor the Doctor while leaving Samson disoriented and confused. Davros also infected Gemma with a deadly virus, using her to spread the disease around the world and paving the way for Davros to conquer the planet with a new race of Daleks. When the Doctor, Charley and C'rizz arrived on Earth, Davros (who was struggling against having his personality consumed by the Dalek Emperor programming) sprung his elaborate trap.
Unknown to Davros, Gemma had encountered and become allied with a faction of rebel Daleks. On their orders, she tested C'rizz's killing instincts, which were proven when he killed a human test subject. Gemma then brought C'rizz to the Dalek resistance, who tried unsuccessfully to make C'rizz their new Emperor. Gemma's exact fate is unknown, although C'rizz told the Doctor she had died and it is implied that C'rizz killed her.
Eventually, the Doctor blackmailed the Daleks into releasing C'rizz and leaving Earth, taking Davros (now fully the Dalek Emperor) with them. The Doctor then freed Samson from Davros's control and severed his link to the TARDIS. Samson remained in Folkestone with his mother Harriet, a leader of the human resistance, to help rebuild Earth.
In the play Minuet in Hell, a litany of the Doctor's previous companions includes the name "Sam". At the time of the play's release, this was intended as a reference to Sam Jones, the Eighth Doctor's companion from the novels; this placed the books and the audios in the same continuity. Producer Gary Russell subsequently decided that the two continuities should be separate (partly because of different directions taken between the two ranges). Terror Firma now provides the possibility that "Sam" was a reference to Samson instead.
H
Hex
I
J
Jason
Jason, a young nobleman from Revolutionary France, appeared in the stage play Doctor Who - The Ultimate Adventure, written by Terrance Dicks.
Jason was originally played by Graeme Smith up until 15 July 1989, except from 21-23 April 1989 (where he was portrayed by David Bingham). Jason was was rescued from the Guillotine by the Doctor and was already a companion with the Doctor at the start of the play. When Crystal joined them he developed a close friendship with her which which eventually became romantic. At the end of the play, Jason persuaded her accompany them on their travels in the TARDIS. Bingham carried on in the role from 17 July 1989 until the end of the stage production.
Jason was also the name of the new Master of the Land of Fiction in the Virgin New Adventures novels Conundrum and Head Games by Steve Lyons, and briefly accompanied a fictional version of the Doctor known as "Dr. Who" before the Seventh Doctor set things right.
Neither Jason should be confused with Jason Kane, the ex-husband of Bernice Summerfield.
Angela Jennings
Angela Jennings was a companion of the Sixth Doctor, who met her on the planet Torrok in 2191 in the Virgin Missing Adventures novel Time Of Your Life by Steve Lyons.
Angela was born in 2171 and had black hair and green eyes. Her ID number was 9/12/44. Her father was killed by "outside perils" and her sister Ruth was taken away by Peace Keepers. Angela's time with the Doctor was sadly cut short when he left her aboard the abandoned space station used by the Meson Broadcasting Company. Although this was to keep her safe, Angela's body was killed by a techno-organic, data consuming entity known as Krllxk. The last bits of Angela's consciousness absorbed by Krllxk died after the Meson station vaporised.
John and Gillian
Sam Jones
Sir Justin
space station
Sir Justin, a medieval knight, accompanied the Fifth Doctor in the Doctor Who Monthly comic strip story The Tides of Time (DWM #61-#67), written by Steve Parkhouse and illustrated by Dave Gibbons.
Justin was a pious Christian knight from medieval England who was transported to the 20th century by the actions of the demon Melanicus. Melanicus had wrested control of a vast biomechanical complex known as the Event Synthesizer (which could control all of time, space, and reality) from its guardian, the Prime Mover, using the Synthesizer to wreak havoc with time. Justin was plucked from a joust in his own time, and collided with the Doctor's TARDIS outside of the village of Stockbridge. The Doctor brought the unconscious Justin into the TARDIS, and when Justin recovered the Doctor was impressed with the ease with which he accepted his strange surrroundings. Justin also believed the Doctor to be an angel of God, the TARDIS a miracle and their quest a crusade, despite the Doctor's attempts to disabuse him of the notion.
Justin accompanied the Doctor to Gallifrey and the Althrace system, which was situated inside a white hole, to attend a meeting with the High Evolutionaries of Althrace who explained the situation with Melanicus. Eventually, with the help of Rassilon, Merlin, and the Matrix-powered Time Lord agent known as Shayde, the Doctor was able to confront Melanicus, who had hidden the Event Synthesizer in a time-altered version of a Stockbridge church. Justin, the Doctor and Shayde fought Melanicus, and Justin gave the killing blow at the cost of his own life, all in a blinding flash.
With time set right, the Doctor regained consciousness in the restored church — now named St. Justinian's — in the 20th century, wondering if it had all been a dream. There, he saw a statue of Sir Justin, with an inscribed epitaph referring obliquely to his adventures in time and space. It was suggested that Merlin was responsible for the memorial.
K
Anji Kapoor
Fitz Kreiner
Kroton
L
Louise
Louise was the niece of "Doctor Who" in the film Daleks - Invasion Earth 2150 AD. In the film's plot, Louise took the role filled by Barbara Wright in the television serial The Dalek Invasion of Earth, on which the film was based.
M
Trix MacMillan
Grant Markham
Ruth Mills
Ruth Mills (played by Siri O'Neal) was the companion and foster daughter of an alternate version of the Doctor in the Big Finish Productions Doctor Who Unbound audio play Full Fathom Five by David Bishop.
This Doctor (played by David Collings) had raised Ruth since 2039, when her father, Dr Vollmer, was lost in the destruction of the Deep-sea Energy Exploration Project (DEEP) undersea naval base. When the DEEP was rediscovered in 2066, the Doctor hired a mini-sub to get to the base before the naval recovery team. However, Ruth stowed away on board the mini-sub against the Doctor's wishes.
After Ruth and the Doctor reached the base, Ruth eventually discovered that the Doctor was responsible for her father's death. There had been illegal genetic experimentation going on in the base and the Doctor had killed Vollmer to prevent any information on the experiments from getting out. Still believing that the ends justified the means, the Doctor had simply returned to the DEEP base to regain his TARDIS, which had been left there when he abandoned the base.
Horrified that the man who raised her had been lying to her, Ruth shot the Doctor and watched his face change. Ruth shot the new incarnation of the Doctor, and as he changed again, wondered how many times she would have to shoot him before he stayed dead.
Miranda
N
O
Olla
change
Olla was very briefly a companion of the Seventh Doctor in the Doctor Who Magazine comic strips. Olla was a Dreilyn, a heat vampire whose race drew sustenance from draining the heat from other beings, although never enough to kill. She first met the Doctor and Frobisher on A-Lux in the story A Cold Day in Hell (DWM #130-#133), written by Simon Furman and drawn by John Ridgway. A-Lux was a resort planet which the Ice Warriors were planning to freeze and turn into a new Mars. Olla helped the Doctor and Frobisher defeat the Ice Warriors, and when Frobisher elected to stay behind, the Doctor took her on board as his newest companion. The Doctor, however, was mildly disturbed by the way Olla kept waiting on him hand and foot.
Her stint in the TARDIS was short-lived. In the very next story, Redemption (DWM #134), Olla's former master, the Vachysian warlord Skaroux (a legal enforcer for the Galactic Federation), intercepted the TARDIS and demanded her return. It transpired that Olla had stolen Skaroux's money and then become a fugitive. The Doctor agreed to hand her over on the condition that she receive a fair trial, and Skaroux and Olla left together.
P
Charley Pollard
Q
R
S
Sharon
Izzy Sinclair
Evelyn Smythe
Ssard
Bernice Summerfield
T
Stacy Townsend
Fey Truscott-Sade
U
V
W
Wolsey
Mars
Wolsey (named for Cardinal Wolsey) was a cat given to the Seventh Doctor by Joan in the novel Human Nature by Paul Cornell. Wolsey travelled in the TARDIS until the events of The Dying Days by Lance Parkin. The Eighth Doctor then gave Wolsey to Bernice Summerfield, and the cat remained with her for the remainder of the New Adventures. Wolsey also appeared in some of the Bernice Summerfield audio dramas and books from Big Finish Productions.
In the audio drama Oh No It Isn't by Paul Cornell, Wolsey was portrayed by Nicholas Courtney — the actor better known for his role as Brigadier Lethbridge-Stewart.
The version of the Doctor seen in the Past Doctor Adventures novel The Infinity Doctors by Lance Parkin had a cat named Wyclif, a reference to the New Adventures' Wolsey by way of reforming theologian John Wycliffe.
X
Y
Z
Zog
Zog, an alien slave, appeared in the stage play Doctor Who - The Ultimate Adventure, written by Terrance Dicks.
Zog was a slave who served at the Bar Galactica run by Madame Delilah. When the Doctor, Jason and Crystal arrived, they found Karl and his mercenaries there waiting for them. Crystal formed a friendship with Zog and the three took Zog with them when they fled the bar. Zog continued to travel with the Doctor, Jason and Crystal at the end of the play.
See also
- List of Doctor Who supporting characters: Companions
Companions
tekst zasony liczniki luxury hotel prague tablice
|
|
|
| :: RELATED NEWS :: |
Église évangélique de la Pélisserie
L'Église évangélique de la Pélisserie, issue au du Réveil de Genève, est l'une des plus anciennes communautés évangéliques des cantons romands. Son lieu de culte se situe au cœur de la Genève historique.
Située au 20 rue de la Pélisserie, entre la rue Calvin et la Grand-rue, cette chapelle construite au a été inaugurée le 24 mars 1839. A l’époque de la construction, l’actuell
|
Bréal-sous-Vitré
Bréal-sous-Vitré est une commune française, située dans le département d'Ille-et-Vilaine et la région Bretagne.
Géographie
Histoire
Administration
Démographie
|
Brécé
Brécé est une commune française, située dans le département d'Ille-et-Vilaine et la région Bretagne.
Géographie
Histoire
Administration
Démographie
Lieux et monuments
|
Breteil
Breteil est une commune française, située dans le département d'Ille-et-Vilaine et la région Bretagne.
Géographie
Histoire
Administration
Démographie
Lieux et monuments
|
Brie (Ille-et-Vilaine)
Brie est une commune française, située dans le département d'Ille-et-Vilaine et la région Bretagne.
Géographie
Histoire
Administration
Démographie
Lieux et monuments
|
Brie française
Catégorie:Champagne Catégorie:Île-de-France Catégorie:Région naturelle de France
La Brie est une région naturelle française située à l'est du Bassin parisien, entre les vallées de la Marne au nord et de la Sein
|
Brielles
Brielles est une commune française, située dans le département d'Ille-et-Vilaine et la région Bretagne.
Géographie
Histoire
Administration
Démographie
Lieux et monuments
<
|
Broualan
Broualan est une commune française, située dans le département d'Ille-et-Vilaine et la région Bretagne.
Géographie
Histoire
Administration
Démographie
Lieux et monuments
<
|
Brie champenoise
Catégorie:Champagne Catégorie:Île-de-France Catégorie:Région naturelle de France
La Brie est une région naturelle française située à l'est du Bassin parisien, entre les vallées de la Marne au nord et de la Sein
|
Bruc-sur-Aff
Bruc-sur-Aff est une commune française, située dans le département d'Ille-et-Vilaine et la région Bretagne.
Géographie
Histoire
Administration
Démographie
|
|
